ความคืบหน้า

posted on 17 Feb 2008 13:32 by d2bneverdie

ก็สวัสดีทุกคนอีกครั้งนะ

เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมานี้ เป็นวันสำคัญของหนุ่มๆสาวๆ

เอ...วันไรนะ อ๋อ! Valentine day นี่เอง

มีใครได้อะไรบ้างหรือเปล่าเอ่ย ส่วนเราได้แค่ Massage ก็ดีใจแล้ว อิอิ

 

ไม่ได้มาอัพไดนานเลยนะ เฮ้อ...

สาเหตุเดียวก็เหมือนเดิมคือช่วงนี้เรียนหนักแล้วจะสอบด้วย

ไม่กี่วันก็จะสอบแล้ว ร้อนๆหนาวๆ จะรอดมั้ยเนี่ย เง้อ T^T

 

แต่ถึงจะติดเรียนติดสอบแค่ไหนกัน ก็ไม่เคยทิ้งโครงการเลยนะ

และยิ่งได้พี่ๆน้องๆทีมงานขบวนการก่อการดีเพื่อ d2b มาร่วมสมทบ

รับรองได้เลยว่า คุณภาพทั้งงานและประสบการณ์ยิ่งกว่าเดิมด้วย

แอบกระซิบบอกข่าวก่อนซัก 2 ข่าวก่อนดีกว่านะ

ข่าวแรกก็คือ เรื่องใบแสดงความรู้สึกที่มีต่อ d2b ที่ทุกคนเขียนอ่ะ

กำลังรวมเล่มอยู่นะ เมื่อวานส่งไปให้รวมเล่ม เล่มเกือบ 300 แน่ะ จนเยย - -*

ถ้าไม่มีไรผิดพลาด ต้นมีนาน่าจะเอาไปมอบให้พี่ๆเขาได้นะ

แล้วความคืบหน้าอะไร เดี๋ยวทีมงานเขาก็มาบอกเองล่ะเนอะ

 

ข่าวต่อมาก็คือ อีกซัก 2 เดือน โครงการก็จะอายุ 1 ขวบแย๊ว

นานเหมือนกันนะเนี่ย ร่วมก่อการดีมาตั้งนานเลย

ก้าวขึ้นปี 2 ก็ต้องมีอะไรพิเศษไม่แพ้ปีก่อนเลยล่ะ

ตอนนี้ก็อยู่ในขั้นเตรียมการกัน รอหน่อยล่ะกัน แล้วจะได้ร่วมกิจกรรมสนุกอีก^^ 

 

ช่วงนี้ใครที่กำลังสอบหรือจะสอบ

พวกเราก็ขอให้เพื่อนๆพี่ๆทุกคนสอบได้คะแนนเยอะๆ ได้เกรด A เพียบ

ข้อไหนคิดไม่ออก ข้อให้กาได้ถูกเถอะ เพี๊ยง!!! (ย้อนมาหาคนอวยพรด้วยนะ 555+)

 

 

D2B neverdie forever^^

ย้อนไปเมื่อ 6 ปีก่อน ถ้าใครได้ยืนชื่อของ "D2B" ก็คงต้องร้องอ๋ออย่างแน่นอน

D - แดน  วรเวช  ดานุวงศ์ 

B - บีม  กวี  ตันจรารักษ์ 

B - บื๊ก  ปาณรวัฐ (อภิเชษฐ์)  กิตติกรเจริญ

 

แรกๆยอมรับเลยไม่ได้ติดตามเท่าไร รู้อ๋อเป็น D2B ก็ดูเอ็มวีตามปกติ

แต่หลังจากที่น้องที่รู้จักเสียไปและชอบ D2B ด้วย ก็เปลี่ยนแปลงชีวิตครั้งใหญ่เลย

ก็เป็นที่มาที่ทำให้ชอบ D2B และเป็นที่มาของโครงการ "ขบวนการก่อการดีเพื่อ D2B" ด้วย

ทำเพือน้อง ทำเพื่อไม่ให้หัวใจลบเลือนน้องและ D2B เพราะทั้งสองเป็นของสำคัญที่คู่และขนานกัน

 

ย้อนไปเมื่อ 29 ธ.ค.50 หวังว่าคงยังไม่เนินนานเกินไปนะ พึ่งปีใหม่เอง อิอิ

Dan&Beam Freedom around the world on tour ขอนแก่น ที่นี่เป็นที่สุดท้ายที่มีคอนเสิร์ตใหญ่

ตอนแรกคิดว่าคงไม่ได้ไปแล้ว เพราะก่อนไปก็พึ่งพาน้องรหัสไปดูภาพยนตร์มา แต่โชคดีที่แม่ให้มา

วันนั้นก็ออกจากบ้านตี 3 ขึ้นรถทัวร์ตอนตี 3 ครึ่ง เป็นการเดินทางครั้งแรกที่ออกแต่ยังไม่เช้าเลยนะเนี่ย

ก็ทะลักทะเลน่าดู แต่ยังดีที่ได้มีโอกาสได้ไปหลายๆที่ แทบได้ว่าใกล้ชิดพอสมควรกว่าที่เคยเจอ

 

ตัดภาพไปคอนเสิร์ตตอนเย็นเลยล่ะกัน กว่าคอนเสิร์ตจะเริ่มจริงๆก็ปาไป 1 ทุ่ม

โชคดีที่ได้ทำเลดี มีโอกาสเจอครอบครัวพี่บีม เจอแม่พี่บีมที่คุ้นเคยที่เราเคยไปอบรม อิอิ^^

จะได้ถ่ายรูปกับบัวแล้ว มัวแต่อึ้งอยู่นั่นล่ะ การ์ดดึงบัวไปเลย T^T

 

เริ่มชุดแรกก็เปิดเพลง 4 เพลงแรกรวด อินโทรเพลงคิดมากคนดูก็กรี๊ดๆๆๆ  

ตามต่อด้วย Now + มั่กมาก + ไปน่ารักไกลๆหน่อย เต้นกันมันหยดเลย แล้วก็เล่นมุขกัน

พอเปลี่ยนประเทศแรก ก็ขึ้นมาด้วยเพลงไม่ซื่อ ย้อนเพลงวันวานเก่าๆ

แถมเล่นมุขเพลงเก่าๆ สมัยพี่บีม 30 ยังแจ๋ว 555+ น่ารักดีคู่นี้

พูดถึงหนังที่บีมเล่น ถามว่าออกกี่ฉาก อิอิ

แล้วปี่แก้วนางหงษ์ ที่บีมบอกว่า แดนเอานิสัยจริงมาเล่น 555+

แล้วมีคนดูเอาเช็กให้แก่แดน-บีม ธนาคารมาเฟียมั้ง แดนมีโวยที่บีมได้เยอะกว่าแดน ทั้งๆที่เงินก็เท่ากัน

 

และเราเอาเงิน 100 บาทที่พึ่งแปรสภาพจากเล่นเกมหน้าบูธให้แดน

แดนรีบมาอย่างเร็วเลย ก็ได้ให้สร้อยคอไปด้วย แดนชูเงิน 100 บาท และสร้อยคอให้คนดูอย่างภาคภูมิใจ

ซึ่งเป็นผลงานชิ้นโบว์แดงของเราเอง 555+ นึกถึง nice club เลย^^

 

พอเปลี่ยนประเทศก็ร้อง ก้ำกึ่ง พอจบก็คุยกันไป ดูท่าคุยไม่รู้เรื่องนะ คุยเรื่องนึงยังไม่จบก็เปลี่ยนเรื่อง

บีมก็เล่นซะแดนขำเลย ขำซะได้ใจเลย ดีที่ขากรรไกรไม่ค้าง

"น้องครับ อาการอย่างนี้เขาเรียกว่า ขากรรกไกรค้าง ร่างกายเราปรับตัวไม่ทัน" แหม...วิชาการเชียว

 

แล้วเปลี่ยนไปญี่ปุ่น แดน-บีม ใส่ชุดขาวจังเลย นึกว่านายโอโม่ 555+

แดนเล่นมุข กระโดดทีนึง เสียงก็ดังตึง ก็เล่นมุขได้แล้ว 555+

ซึ่งบีมก็ภาพภูมิใจที่จะแจกกางเกงในกระดาษที่ใช้แล้ว เอ๊ย ยังไม่ได้ใช้

ให้แก่แฟนคลับ แถมเซนต์อีกนะ ให้กับน้องทที่เอาไม้วันทูคอลยื่นมาทางบีมพอดีเลย

และแดน-บีมไม่วายที่เปิดเพลง ถอดเสื้อผ้าทีละชิ้น ทำให้สาวแถวนั้นวาบหวิวไปได้อีก อิอิ

แล้วร้องเมดเล่ย์ แลกหัวใจก็ยอม+กอดได้ไหม+หัวใจสั่งให้จำ

 

แล้วก็เข้าไปเปลี่ยนชุดนิดหน่อย แดนเริ่ม Come back to me และ คนเสียแฟน

ดูท่าแดนพลิ้วมากเลยตีลังกาได้ใจมาก ผ่านมา 5 คอน พลิ้วมากกว่าเดิม

สำนวนการร้องก็โอเค มีแววได้โกอินเตอร์ในอนาคตแน่ๆ รับรอง

ฟากบีมก็ใส่ชุดนักมายากลร้อง L-o-v-e และ ถ้าเธอลืม ฉันจะรอ

ซึ่งก็คล้ายๆในคอน บีมดูพลิ้วไม่แพ้แดน แต่ถ้าเธอลืม ฉันจะรอ ก็บ่นอีกแล้วตอนเริ่ม 555+ 

 

เข้าช่วงสุดท้ายด้วย 3 เพลงรวด ใต้หมอน + now(3cha version) + แช่แวบ(ไม่อยากเป็นพระ)

ตอนแรกก็งงนึกวว่าไม่มีแช่แวบ แต่ตอนท้ายก็มี เต้นกันมันกระจาย

 

สุดท้าย เริ่มด้วยกลอน ก่อนจะให้ยืนไว้อาลัยแก่บิ๊ก ดีทูบี จบด้วยเพลง ไม่มีวันไหนไม่คิดถึง

ซึ่งจากที่สังเกตก็เห็นแฟนๆร้องไห้กันเยอะมาก ใครไม่ร้องไห้ก็นับว่าแปลกมากเลยทีเดียว

เราก็น้ำตาไหล ทั้งๆที่น่าจะเข้มแข็งมากกว่านี้ น้องยุ้ยที่มาด้วย ร้องไห้ไม่หยุดเลยแม้คอนจะจบไปแล้ว

น้องเข้ามาซบเหมือนว่าทำใจไม่ได้ที่วันนี้จะไม่มี D2B ต่อไปแล้ว เราก็ปวดร้าวเหมือนกัน

ก็ได้แต่บอกน้องให้เข้มแข็ง แม้วันนี้จะไม่มี D2B แต่ชีวิตเราก็ต้องดำเนินต่อไปข้างหน้า

 

คอนเสิร์ตครั้งนี้ก็ได้ทั้งรอยยิ้ม น้ำตาและความประทับใจในคราวเดียวกัน

และก็เป็นการปิดฉากอย่างเป็นทางการของ D2B และ Dan&Beam อย่างเป็นทางการและถาวร

 

 

ภาพเก่าๆในวันวานจะไม่มีวันลบเลือน

วันไหน...D2B ก็เหมือนเดิม

 

P.S. คอนเสิร์ตครั้งนี้นับเป็นความทรงจำที่ดีที่ไม่อาจลบเลือนไปจากใจ

ปกติเป็นคนไม่ร้องไห้เลย แต่คอนเสิร์ตของ D2B ทำให้ซาบซึ้งในมิตรภาพของผองเพื่อน

คอนใหญ่ครั้งแรกก็น้ำตาไหล ครั้งที่ 2 ดูจากแผ่นก็ไหลมากกว่าเดิมอีก ครั้งที่ 3 ไม่ต้องพูดถึง

edit @ 9 Jan 2008 11:00:38 by d2bneverdie

พูดไม่ออก

posted on 14 Dec 2007 15:24 by d2bneverdie

หลายวันที่ผ่านมา หลายคนคงแทบทำใจไม่ได้กับเหตุกาณ์ในครั้งนี้

เหตุการณ์ที่ทำให้แฟนคลับ d2b หลายคนใจสลาย คือ การเสียชีวิตของ บิ๊ก d2b

เราคนหนึ่งที่รู้สึกเช่นนั้นเช่นกัน แทบทำใจไม่ค่อยได้เลย แทบล้มทั้งยืน

ไม่มีลางสังหรณ์ใดๆที่บอกว่าจะเกิดเหตุการณ์นี้

 

วันนั้นเรายังอยู่ที่ปทุมธานี กำลังดำเนินงานชมรมพุทธศาสตร์ฯ อยู่

ก็ทราบ Massage จากพี่ในชมรมว่า บิ๊กเสียแล้ว ก็งุนงงเลย

แต่ก็ยังโชคดีที่ยังอยู่ปทุมธานี ถ้าไม่ทราบข่าวก็อาจกลับบ้านเลย

อาจพลาดโอกาสสำคัญที่สุดในชีวิตนั้นได้

ก็ไปอาศัยกับเพื่อนที่หอแถว ม.สวนสุนัน วันรุ่งขึ้นก็ไปวัดหนามแดงเลย

 

วันรุ่งขึ้นก็ไปวัดหนามแดง ก็ไปไหว้ศพบิ๊ก d2b เพราะนี่ก็เป็นโอกาสสุดท้ายแล้ว

ว่าไปเราก็อาภัพนะ เคยเห็นบิ๊กครั้งเดียวตอนที่ป่วย แถมวันนั้นไปผิดวันอีก ได้พบแค่ 15 นาที

หลังจากนั้นก็ได้พบอีกทีก็ตอนเสียชีวิตแล้ว ทำใจไม่ค่อยได้เลย

บอกตรงๆก็เสียใจนะ ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ก็เลยอุทิศตนช่วยเหลืองานที่วัดเลย

ก็ไปช่วยทำความสะอาดวัด เสิร์ฟน้ำ ทำงานต่างๆที่พอจะทำได้

ตอนนั้นก็คิดมีโอกาสแล้ว ขออยู่ใกล้พี่บิ๊กให้นานที่สุดเท่าที่ฟ้าจะประทานให้มาก็พอแล้ว

อ้อ!ลืมบอกไปว่า ไม่มีแค่เรานะ มีน้องๆบางส่วนก็มาช่วยกันช่วยงานวัดตรงนี้ด้วยนะ 

 

ช่วงที่พวกเราทำความสะอาดวัด ก็มีนักข่าวมาสัมภาษณ์พวกเราด้วยนะ

เราก็พูดในสิ่งที่เราทำตรงนี้และเปรยๆโครงการ "ขบวนการก่อการดีเพื่อ d2b" ที่อยากทำให้มันสำเร็จไป

ก็ไม่ได้คิดอะไรมากมายนะ ก็พี่เขาถามเรา เราก็แค่พูดสิ่งที่อยากทำให้กับ d2b และแฟนคลับก็แค่นั้น

แถมพี่ทีมงานรายการ "สยามทูเดย์" ก็พาเราไปสัมภาษณ์สดที่สนามเป้า เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา

เราก็พูดในสิ่งที่อยากทำและอยากเป็น สิ่งที่พูดจากใจก็เท่านั้น

ไว้โอกาสต่อไป เราก็จะพูดถึงวันที่ไปออกรายการนะว่า มันเป็นยังไงบ้าง

 

ก็อยากให้แฟนคลับ d2b ทุกคนทำใจกับเรื่องพี่บิ๊ก d2b นะ

พี่เขาไปสบายแล้ว พี่เขาผ่านพ้นคืนวันที่ทรมานแล้ว ถ้าพี่ขาเห็นเราร้องไห้คงไม่สบายใจแน่เลย

สิ่งที่พวกเราทำได้พวกเราก็ทำไปนะ นั่งสมาธิ หมั่นทำบุญแผ่กุศล แผ่เมตตา น่าจะดีที่สุด

อย่าคิดทำร้ายตัวเอง ฆ่าตัวตาย มันไม่เกิดผลดีอะไรขึ้นมาหรอกนะ

 

"...หลับตาลงทุกทียังมีภาพเธอกับรอยยิ้มเก่า

ได้ยินเพลงของเรา ทุกท่วงทนองไม่เคยหายไป

ความคิดถึงเดินทางมาพบเจอ มากระซิบบอกเธอให้วางใจ

จะไม่เรื่องใดๆ ไม่มีภาพใดๆ ที่ลบเลือน

วันไหน...หัวใจก็เหมือนเดิม..."

 

"...หลับให้สบายนะพี่บิ๊ก

พี่ไม่ต้องห่วงอะไรแล้ว ทางนี้พวกเราจัดการจะให้พี่นะ..."

 

P.s. เมื่อวานดูแผ่นคอนเสิร์ต Dan&Beam Freedom around the world live in concert

น้ำตาไหลแทบเป็นเลืดเลย ตอนแรกดูใกล้จบคอนเสิร์ตยังบอกตัวเองเลยว่า เดี๋ยวก็ร้องไห้

มันก็ร้องจริงๆนะ ตอนเพลง "ไม่มีวันไหนไม่คิดถึง" ขึ้น เราก็ร้องตาม

พอถึงตอนที่บอกว่า ยุบวง d2b อย่างถาวร น้ำตามันก็ไหลออกมาอย่างปวดร้าวเจียนตาย

แปลกนะเรื่องบางเรื่องไม่ควรร้องก็ร้อง แต่เรื่องที่ควรร้องแต่ไม่ไหล ไม่เข้าใจตัวเองเลย

ภาพเก่าๆของดีทูบีตอนนี้ก็คงมีแต่ภาพความทรงจำในหัวใจที่ไม่มีวันลบเลือน

 

"...วันไหน d2b ก็เหมือนเดิม..."